Berichtenbox van de belastingdienst is onzinnig

Al geruime tijd maakt de belastingdienst reclame met het feit dat de blauwe belasting envelop gaat vervallen en wordt vervangen door een digitale berichtenbox. Ook vandaag weer, met het in de bus vallen van de aangiftebrief 2015. Daarbij zit een folder “Vaarwel blauwe envelop”.

De belastingdienst vind het blijkbaar nodig om een digitale berichtenbox in te richten op haar eigen servers en daar mijn digitale post naar toe te sturen en te bewaren. Het is alsof zij voor mij een postbus opent in het postkantoor in Arnhem, daar mijn post heenstuurt en vervolgens mij per brief laat weten dat ik even naar Arnhem moet rijden om daar mijn post op te halen.
Te gek voor woorden?!

Woonadres / postadres

Ik woon, zoals zoveel Nederlanders, in een huis met een pal naast de voordeur hangende brievenbus. Ik betaal jaarlijks voor dat huis een flinke som geld en de belastingdienst kan al veel jaren naar grote tevredenheid haar post daar op papier afleveren. Ik heb daarover in ieder geval nooit klachten ontvangen.
Als ik verhuis – dus een andere woning al dan niet in een andere woonplaas betrek – dan is het mijn eigen verantwoordelijkheid om diverse instanties op de hoogte te brengen van mijn nieuwe adres. Dat is nodig om ervoor te zorgen dat die instanties mij op het nieuwe adres weer weten te bereiken. Ik ben in mijn leven inmiddels zo’n twintig keer verhuisd, en het is met deze werkwijze nog nooit fout gegaan. Alle instanties wisten mij telkens weer (soms tot mijn verbazing en afschuw) op mijn nieuwe adres te vinden.

Digitale adressering

In de digitale wereld werkt het in mijn beleving niet anders.
Voor niet-papieren post, heb ik, zoals zoveel Nederlanders, een e-mail adres ingericht. Ik betaal jaarlijks een aardig bedrag aan een bedrijf om deze voorziening te hebben en te behouden. Ik beschik daardoor over een digitaal adres, in deze vorm: mijnadres@provider.nl. Dat is zoiets als straat+huisnummer@woonplaats.
Mocht ik van provider wisselen, dan is het – net als in de fysieke wereld – mijn eigen verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat het nieuwe e-mail adres bekend wordt gemaakt bij de relevante instanties.

Beveiliging

De beveiliging van mijn woonhuis regel ik zelf. Ik heb overal dievenklauwen geïnstalleerd, alle sloten beschikken over het keurmerk “veilig wonen” en de deuren zijn voorzien van drie-punts sluitingen en anti-diefstal strips. Ook mijn digitale beveiliging regel ik zelf. Ik heb backups van al mijn cruciale documenten, de verbinding van mijn PC loopt via een firewall en op het interne netwerk draait continu een goede virusscanner.
Kortom, analoog of digitaal ben ik veilig bereikbaar op de door mijzelf beschikbaar gestelde adressen.

Oproep

Wat geeft de belastingdienst het recht om voor mij een apart adres in te richten waarbij ik moeite moet doen om mijn post op te halen én waarbij ik geen enkele invloed heb op de gehanteerde beveiliging en/of wijze van opslag en archivering? Veel te vaak krijgen we signalen dat er weer eens systemen zijn gevonden die beveiligingsgaten vertonen en waarbij bepaalde gegevens voor iedereen toegankelijk zijn of zijn geweest. De put wordt zelfs nog nauwelijks gedempt nadat het kalf verdronken is. We zijn overgeleverd aan de onkunde van de IT wereld die nog nauwelijks de complexiteit van dergelijke (overheids)systemen kan bevatten of in de hand houden. Als facebook z’n algemene voorwaarden aanpast is het tegenwoordig in de mode om fel te reageren en is de wereld in korte tijd te klein. Houden onze principes bij facebook op?

De reclame-uitingen van de belastingdienst geven aan:
“Vanaf nu ontvangt u steeds meer berichten van ons in uw persoonlijke, digitale brievenbus bij de overheid. Zo hebt u al uw post handig bij elkaar.”
Nee beste belastingdienst! Ik heb al mijn post handig THUIS bij elkaar. Mijn administratie heb ik zodanig ingericht dat ik, onafhankelijk van storingen in de digitale wereld en/of verstoringen in de nutsvoorzieningen, altijd bij de voor mij belangrijke documenten kan. Cruciale documenten zijn netjes op papier beschikbaar in orners. Handig bij elkaar en altijd toegankelijk! U kunt nooit voor mij bepalen wat voor mij handig is!
De belastingdienst bepaalt met zijn werkwijzen hooguit wat voor de belastingdienst erg handig is.

Beste belastingdienst,
Ik roep u op om u aan te sluiten bij hoe de digitale wereld in z’n algemeenheid werkt. Geef mensen de kans om hun post gewoon op hun eigen adres (huis/e-mail) te ontvangen en vervolgens zelf te kiezen voor een bepaalde wijze van administreren en archiveren. Geef ons de vrijheid van postbeschikking. Baas in eigen administratie!
Voor mensen die geen eigen e-mail adres hebben, kan een berichtenbox van de belastingdienst een optie zijn; maar niet meer dan dat: een optie voor als de standaard wegen ontbreken.


De negroïde dubbele moraal

Gisteren in WNL op zondag:
Onderwerp: “Amsterdam vangt homoseksuele vluchtelingen op aparte locaties op, want ze worden door andere vluchtelingen bedreigd en geïntimideerd. VVD Staatssecretaris Dijkhof vindt dat een slecht idee. Hij vindt het te stigmatiserend”, aldus presentator Rick Niemann.

Rick Nieman: “[…] terwijl de politiek zegt, ook mijnheer Ascher en Rutte, je moet de daders juist aanpakken, die moet je eruit halen”
Paul groot: “Ja, dat is zo maar”
Jörgen Raymann: “Die moet je direct uitzetten, vind ik. Met alle respect, ik bedoel: My house, My rules. Ik vang je op, ik ben bereid om je alles te eehm om je te ondersteunen een nieuw leven te beginnen, maar dan wel volgens mijn regels en bij ons zijn homoseksuelen gewoon geaccepteerd. Als je dat niet kan, jongen, sorry, dan heb je hier gewoon een kaartje terug. En eehm, weet je, ik vindt echt van eehm, ik begrijp ook net wat Paul zegt, het is ook heel belangrijk, want je kan die mensen dat niet afdwingen, maar je moet wel heel direct duidelijk zijn van als je dit niet accepteert, sorry maar eehm, one way ticket back. Want zo doen we het hier, want als je het nu niet aanpakt, is het over een jaar helemaal te laat.”
Rick Nieman: “Ik hoor Sharon Dijksma ja zeggen”.
Sharon Dijksma: “Nou ja, ik ben het ermee eens dat je meteen wel duidelijk maakt wat onze normen en waarden zijn, en die zijn heel helder, namelijk mensen horen hier ook wanneer ze een andere seksuele voorkeur hebben gewoon bij […]”

Dubbele moraal

Zwarte Piet | Beschouwend.nlJörgen Raymann zegt dus letterlijk “My house, my rules”, als het gaat om vluchtelingen die homoseksuele vluchtelingen bedreigen en intimideren.
Jörgen Raymann, is dat niet . . . dezelfde Jörgen Raymann die zich reeds vanaf 2013 actief mengt in de Zwarte Pieten discussie?
De Jörgen Raymann die zegt dat hij problemen heeft met de figuur Zwarte Piet, en dat blanken het ’empatisch vermogen’ moeten hebben om te snappen dat het ‘kwetsend’ is?!
Hij heeft dus wel een probleem met onze cultuur en vindt zelfs dat wij onze gebruiken en culturele gewoonten maar moeten aanpassen omdat een paar figuren dit gebruik (onterecht) associeren met slavernij en discriminatie. Vervolgens geeft hij blijk van een dubbele moraal als het gaat om vluchtelingen die hiereen komen en die zich niet willen schikken naar onze normen en waarden.

De door Quinsy Gario aangewakkerde Zwarte Pieten discussie werkt extreem polariserend. Naar mijn mening is Zwarte Piet totaal niet racistisch en wordt hij door iedereen gezien als een folkloristische karikatuur zonder enige verbindtenis naar negroïde mensen. Als President Obama op TV is zal immers slechts sporadisch een kind roepen: “Hee mam, kijk: Zwarte Piet op televisie”. Waar dat wel gebeurt, kan net zo eenvoudig tegen een man met een grijze baard geroepen worden: “Hee mam, kijk de kerstman”.
De discussie kent, gezien vanuit de voorstanders van Zwarte Piet, twee argumenten:

  1. blijf van onze cultuur en folklore af, én
  2. Zwarte Piet heeft niets met racisme te maken en wordt misbruikt in de maatschappelijke discussie over racisme en slavernij.

We zijn inmiddels twee jaar verder en de discussie woedt onverminderd hard.
Tegen Jörgen Raymann zou ik willen zeggen: “My house, my rules. De figuur Zwarte Piet, die totaal niets te maken heeft met negroïde mensen in z’n algemeenheid, maar slechts een karikatuur is verwijzend naar de Moorse knechtjes van Sint Nicolaas, is onderdeel van onze cultuur. Als je daar niet tegen kunt, sorry, one way ticket back. Want zo doen we het hier.”


Grondspeculatie; een groter risico dan verwacht!

Jaren geleden kocht ik wat stukjes landbouwgrond. Niet omdat ik de boer wilde gaan uithangen, maar omdat de firma Strategisch Vastgoed uit Haarlem mij belde met de vraag of ik interesse had in de aankoop van landbouwgrond uit speculatief oogpunt. Op de beurzen ging het al een tijdje niet zo lekker en spaargeld op de bank laten staan levert ook niet echt iets op, dus ik besloot me verder in grondspeculatie te gaan verdiepen. Lees verder


Prinsjesdag; een week lang oud-Hollandsche spelletjes

Deze week voltrok zich weer een reeks oud-Hollandsche spelletjes voor ons netvlies (en trommelvlies). Het is een jaarlijks terugkerend fenomeen wat ons als onderdanen van dit Koninkrijk het gevoel moet geven dat het land op adequate wijze en via democratische processen bestuurd wordt. Maar is dat wel zo? Lees verder


Ikstremisme

Ik ben een extremist.
Niet met enige Godsdienstige of ideologische achtergrond, maar puur omdat het nieuws en de bijbehorende beelden extreme gevoelens in mij opwekken. Gevoelens van walging over waar de mensheid voor staat en hoe wij met elkaar omgaan.

De wereld wordt steeds kleiner en toch staan de mensen steeds verder van elkaar af. We kunnen iedereen zien en spreken op elk moment van de dag, maar naar elkaar luisteren en elkaar begrijpen wordt blijkbaar steeds moeilijker. Technologie brengt ons veel leed. We zien wel meer, maar we leren er niets van. We ervaren wel meer en de emoties worden steeds heftiger, maar we worden er totaal niet wijzer van.

Actie is reactie, zei Newton in zijn derde wet in 1687 al. Niemand weet inmiddels meer wat de originele actie was want de ‘actie’ waar nu een ‘reactie’ op volgt was ook een ‘reactie’ op een ‘actie’. Wanneer houdt het dan eens op? Wat is de laatste dominosteen? Kunnen we onderweg nog een veiligheidspoortje vergeten open te zetten?
We maken elkaar af vanuit zogenaamde ideologische principes. De echte ideologische principes zijn in elke cultuur macht en geld; de belangrijkste bouwstenen van ons bestaan. Even simpel als walgelijk.


Jengelmomentje

Van het ANP: “Nederlandse supermarkten krijgen steeds meer klachten van ouders die zeggen dat ze niet meer kunnen winkelen met hun kinderen vanwege het gezeur.”

Voor de helderheid zullen we die zin even ontleden.
De supermarkten krijgen steeds meer klachten ‘van ouders’ die zeggen dat ze ‘niet meer kunnen winkelen met hun kinderen’ vanwege het gezeur. Let op: hun eigen kinderen dus!

De reden: KASSASNOEP.
De zakjes zoetwaren die de winkels juist voor impulsaankopen vooraan Lees verder


De regerende minderheid

Ik heb niets tegen negroïde medemensen. Ik heb niets tegen welke aardgenoot dan ook van welk ras dan ook of met welke huidskleur dan ook. Ik zal nooit bewust discrimineren, hoewel ik moet toegeven dat een goede Belgenmop er op z’n tijd best in gaat en dat ik het woord ‘timmerman’ nu eenmaal vanuit gewoonte nog steeds gebruik om een ‘timmer’ (m/v) aan te duiden.
Het hele relaas rondom ons sinterklaasfeest Lees verder


Zijn en doen

Het werd tijd om mezelf en mijn bedrijf een plaatsje op internet te gunnen. En dan niet zo’n achteraf hoekje, nee prominent in beeld. Wereldberoemd in heel de stad.
Hoe moeilijk kan het zijn? Ik zie dat de bakker en de schilder om de hoek ook op internet vertegenwoordigd zijn, en ik durf mezelf toch wel een iets hogere IQ toe te dichten. Kortom, ik ging er eens even voor zitten onder het genot van een kopje koffie. Het doel was om mijn bedrijf in Google (en met name in Maps) zichtbaar te maken.

Heeeeeuuuuuul veul muisklikken later Lees verder


Sociaal netwerk

Verkoopstertje: “Nee meneer, dat hebben wij niet.”
Ik: “Maar volgens jullie website hebben jullie wel degelijk zo’n elektrisch koffiemolentje in het assortiment waar je koffiebonen in kunt doen, de stekker in het stopcontact steekt, op een knopje drukt en dat er dan gemalen koffie uit komt.”
Verkoopstertje: “Oh, daar gebruiken wij Senseo pads voor.”

Ergen diep in m’n achterhoofd Lees verder